CANGÖZÜM
Şimdi deniz yoksunu bir şehirdeyim,
Yüksek binalar içinde ışıklarla konuşuyorum.
Soğuk başka alem bugün,
İçini üşütüyor insanın,
Varlığın olmasa dona kalacak hayat.
Düşünceler boğarken beynimi,
Yürüyüşün gözlerimde dans halinde,
Gülüşün yüzümde gülümseme ,
Ne güzel geliyorsun bu yalnız şehre.
Cangözüm,
Varlığın başka bir yaşam.
Sense maviliklere boğulmuşsun besbelli,
Bakışların ufukta kayboluyor ,
Dalgaların çırpınışı kendini göstermek için sana,
Martı sesleri dinleti yapıyor,
Nasiplerinde simit kırıntıları.
Usul usul esiyor meltem ,
Tenini okşuyor incitmeden.
Sen ki yaşamın en güzel yerinde durmuşsun,
Yolculuğa çıkıyorsun en özelinden.
Denizi kıskanır mı insan,
Şimdi o şehirde, senli şehirde deniz olasım geliyor inan.
Yanı başımda oturanın sen olduğunu bilmek,
Düşlerin gerçekleşmesi demek.
Sen beni seyrederken cangözüm
Ben sende yaşamadayım.
Turgay KAÇAN
