ZONGULDAK’IN YARIM KALAN YÜRÜYÜŞÜ

Zonguldak maden işçileri 1991 yılında 4 Ocak günü greve çıktılar. Çünkü ocaklar kapatılıyor, üretim düşürülüyor ve özelleştirmenin önü açılmak isteniyordu. Üretimin düşmesi gerekçe gösterilerek işçilere çok düşük zam oranları teklif ediliyordu. Bu konuda dönemin Cumhurbaşkanı Özal şunları söylemişti: “Zonguldak kömür havzasında işçiye verilen ücret, sattığınız kömürün bedelini karşılamıyor… Zararı 500 – 600 milyarı buluyorsa yarın yüzde 60 zam verdiğiniz zaman bu açık, bu zarar 1 trilyonun üstüne çıkar. Kim ödeyecek bu parayı? Devlet baba ver bakalım diyecekler. Devlet nasıl verecek? Ya vergileri arttıracak ya da para basacak…Üretim olmayan yere haddinden fazla para verirseniz enflasyonu körüklersiniz.” O gün Zonguldak’ın yürüyüşü Mengen’de durduruldu, yarım kaldı. Üretimi düşürüp TTK’yı zarar ettirenler, işçiye hazırcı muamelesi yapanlar adım adım TTK’nın özelleştirilmesinin yolunu döşediler. TTK küçültüldü, parça parça özelleştirildi, bu sayede üretim disiplini bozuldu. İşçiyi hazırcı olarak gören anlayış yerin altındaki cevheri işlemek yerine dışardan kömür ithal etme yoluna gitti. TTK bugün can çekişiyor…

Zonguldak’ta kömür çıkarılmayı bekliyor, yerin altında 1.5 milyar ton kömür var, işsiz gençler var; öte yanda dışardan getirilen kömür. Türkiye yılda 4-5 milyar dolar( 30-40 milyar TL) kömüre para ödüyor. Bu parayı kendi madenlerimizi işlemek için harcasak hem işsizliği önler, hem paranın içerde kalmasını, ekonominin canlanmasını sağlamış oluruz. 30 milyar TL’nin 1/3’ü ile Zonguldak ve Batı Karadeniz’in işsizlik sorunu çözülür. Büyükşehirlere göç durur.

Türkiye’ye 24 Ocak kararlarını dayatanlar buna direnen Zonguldak’ı böldüler, affetmediler. TTK’yı küçültüp işçiyi güçsüzleştirdiler. Zonguldak’ın görevi 1991 yürüyüşünde olduğu gibi bugün  ithal kömüre karşı kendi kömürümüzü çıkarmak için, üretim için ayağa kalkmaktır.

Zafer İncebacak
Eğitimci Yazar